Pozornie wydaje się, że pasujemy do siebie idealnie. Natomiast prędzej czy później, miłość jak z bajki zmienia się w prozę życia. Moment, w którym może pojawić się pierwszy kryzys w małżeństwie, to już kwestia indywidualna – jest on możliwy zarówno zaraz na początku wspólnej drogi jak i po 5, 10, czy 20 latach.

Nawiązując do ogólnej teorii kryzysu, kryzys w małżeństwie definiuje się jako zakłócenie stabilności układu w wyniku działania czynnika zewnętrznego lub wewnątrzrodzinnego. O kryzysie mówimy wtedy, gdy dotychczasowe strategie radzenia sobie małżeństwa z konfliktami stają się niewystarczające, potrzebne są zmiany i nowe rozwiązania.

Zatem, jak przetrwać kryzys w małżeństwie, a przede wszystkim, jak go rozpoznać i nie przegapić momentu, w którym da się uratować miłość?

Jak rozpoznać kryzys w małżeństwie? Tych sygnałów nie ignoruj!

Istnieje wiele różnych problemów, niektóre z nich są chwilowe, inne taki jak kryzys w małżeństwie po urodzeniu dziecka związane są z całkowitą zmianą dotychczasowego życia, a jeszcze inne wynikają z poważnych dysfunkcji rodziny. Oto najczęstsze oznaki, że kryzys w małżeństwie to fakt:

Osobne życie – masz wrażenie, że oddaliliście się od siebie? Żyjecie razem, pod jednym dachem, ale prowadzicie osobne życia. Gdy przychodzicie do domu zajmujecie się własnymi sprawami, macie osobnych przyjaciół i coraz częściej odnosisz wrażenie, że stajecie się obcymi ludźmi? To oznaka, że przechodzicie poważny kryzys w związku małżeńskim.

Brak rozmów lub płytkie rozmowy, zdawkowe odpowiedzi – kiedy ostatnio rozmawialiście o Waszych zainteresowaniach, planach, marzeniach, o rzeczach ważnych, ale nie związanych ze sprawami bieżącymi, rodziny, dzieci itp. Często to właśnie z brakiem rozmów pojawia się kryzys w małżeństwie po przyjściu na świat dziecka, gdyż wszystkie tematy rozmów i czynności skupiają się na domu i sprawach codziennych, a nie na tym co was interesuje.

Brak wspólnych zainteresowań – czasami okazuje się, że nie macie wspólnych tematów. Pasje, które Was łączyły wygasły lub zeszły gdzieś na dalszy plan i coraz częściej spędzacie czas osobno. To poważny znak, że dzieje się źle, a brak pasji może spowodować kryzys nawet w młodym małżeństwie.

Mało seksu lub jego brak – seks w związku nie jest wartością nadrzędną i nie powinien stanowić fundamentu rodziny. Niemniej jednak jest ważny, a spadek jakości życia intymnego, malejąca przyjemność lub brak aktywności seksualnej mogą być wskaźnikiem, że związek przeżywa kryzys, zwłaszcza jeżeli obniżenie libido nie wynika z przyczyn zdrowotnych.

Narzekanie na partnera – coraz częściej i intensywniej narzekasz na partnera/partnerkę wśród znajomych, czy w obecności rodziny, to wiedz, że dzieje się coś niedobrego. Sporadyczne wyżalenie się przed przyjacielem pomaga pozbyć się negatywnych emocji, jednak jeżeli Twój krytycyzm nieustannie się zwiększa i nie potrafisz wyrażać się już o partnerze w pozytywach, to niestety jest to poważny objaw kryzysu w związku małżeńskim.

Brak szacunku – szacunek w związku to fundament relacji. Można się kłócić, nie zgadzać się, jednak jeżeli w tym wszystkim zachowane jest poszanowanie dla drugiej osoby, to jest szansa przetrwać kryzys w małżeństwie. Lekceważenie partnera, obwinianie, brak wsparcia, wypominanie, wyzywanie i tym podobne zachowania ranią tak naprawdę obie strony i są powodem pogłębiania się negatywnych relacji pomiędzy partnerami.

Brak zaufania – bez zaufania małżeństwo nigdy nie będzie udane. Odrobina zdrowej zazdrości jest motywująca i dobrze działa, jednak przesada, całkowity brak zaufania, próby kontrolowania i ciągła podejrzliwość są oznaką tego, że związek wymaga naprawy. Aby uratować małżeństwo w kryzysie konieczna może być terapia par.

Częste kłótnie lub ciche dni – w każdym związku pojawiają się różnice zdań i kłótnie, a sam fakt niezgadzania się ze sobą nie jest jeszcze oznaką kryzysu. Jednak, jeżeli coraz częściej pojawiają się awantury, związane są z krzykami, wyzywaniem się, brakiem szacunku, a nawet przemocą, to oznaka, że w małżeństwie źle się dzieje. Przeciwieństwem są „ciche dni”, okresy, gdy małżonkowie ze sobą nie rozmawiają. To nie tylko nie wpływa pozytywnie na oczyszczenie atmosfery, ale przedłużające się ciche dni mogą być powodem rozłamu rodziny.

Brak „Kocham Cię” – jeden z ostatnich zwiastunów tego, że pojawił się kryzys w małżeństwie. Niby nic takiego… a jednak. Kiedy ostatni raz wyznaliście sobie miłość? Kiedy powiedzieliście sobie „Kocham Cię”?

Poradnictwo jako forma wsparcia małżeństwa

Poradnictwo to szereg czynności społecznych sprowadzających się do udzielania wskazówek, rad i przekazywania informacji dotyczących potencjalnych konsekwencji konkretnego działania lub jego zaniechania. Do zadań poradnictwa małżeńskiego należą również: – wsparcie w podtrzymywaniu i rozwoju zażyłości emocjonalnych – danie możliwości nauki właściwego kontaktu oraz wyrażania własnych poglądów i uczuć nie raniąc przy tym innych osób. – wsparcie małżeństw w podejmowaniu odpowiedzialnego rodzicielstwa i zadaniach wychowawczych – przede wszystkim z uwzględnieniem pojawiających się trudności wynikających z indywidualności dziecka oraz jego dorastania. – zindywidualizowana pomoc w sprawach osobistych – pomoc w sprawach dotyczących podejmowania ważnych decyzji (np. rodzinnych lub zawodowych) oraz w sprawach rozwoju osobistego, duchowego i dotyczącą adaptacji do zaistniałych sytuacji życiowych.

Terapia par

Terapia małżeńska jest rodzajem psychoterapii. Tego typu terapie mogą być prowadzone zgodnie z różnymi metodami, które zależą od prowadzącego i tego, jaką szkołę psychoterapeutyczną obrał. Natomiast, niezależnie jaki nurt jest w jego kompetencjach każda szkoła jako narzędzia używa dialogu.

Terapia ma za zadanie doprowadzić do sytuacji , w której para odzyskuje zdolność i możliwość realizowania swoich potrzeb względem drugiej osoby, w taki sposób, by zadowolić obie strony. Jej celem jest również doprowadzenie do tego, by związek odzyskał zdolność do samodzielnego rozwoju w sposób korzystny dla obojga partnerów. Dotyczy to zarówno kontaktów emocjonalnych, jak i fizycznych (np.: okazywanie uczuć poprzez dotyk, przytulenie, spełnienie potrzeb seksualnych) z poszanowaniem potrzeb drugiej osoby.

Katarzyna Pchlińska

Źródło: https://psychoterapiacotam.pl/kryzys-w-malzenstwie/

Frąckowiak-Sochańska M., Terapia par jako narzędzie przeciwdziałania dysfunkcji Rodziny, Dysfunkcje rodziny. Roczniki Socjologii Rodziny, 2011.

Szymczyk L., Poradnictwo rodzinne jako forma wsparcia małżeństwa i rodziny, „Śląskie Studia Historyczno-Teologiczne”, 2016, nr 49.

Tryjarska B., Terapia rodzinna [w:] Psychoterapia. Szkoły, zjawiska, techniki i specyficzne problemy, Warszawa, 1994.